Armoede is geen keuze

Armoede is geen keuze

Sara was altijd voorzichtig met haar geld.

Ze woonde samen met haar vriend en hebben samen twee kinderen. Elk jaar zorgt Sara dat er op hun verjaardag geld over is om een feestje te geven. Ze maakt schoon bij oudere mensen. Het is hard werken, maar ze vindt het fijn om ze te helpen. Om rond te kunnen komen werkte ze ook een paar avonden per week in het café. Maar twee jaar geleden staat haar leven ineens op zijn kop als haar vriend haar in de steek laat.

Steeds meer mensen in Nederland belanden in armoede en schulden.

Sara staat er alleen voor. Ze kan de huur niet meer betalen, dus ze verhuist naar een kleine woning buiten de stad. Hierdoor heeft ze meer reiskosten. Haar baan in het café moet ze ook opgeven, want ‘s avonds is er niemand om op de kinderen te passen. Voor haar en de kinderen een verdrietige tijd. Ze had nieuwe bedden en matrassen nodig voor de kinderen, maar niet voldoende geld. Gelukkig kon ze die bestellen en dan later afbetalen. Dat was het moment dat het echt misging. Sara kwam in de schulden terecht. Ze moet 10 procent rente betalen, terwijl ze eigenlijk het aankoopbedrag al niet kon betalen.

Helaas is het verhaal van Sara niet uniek. Steeds meer mensen in Nederland belanden in armoede en schulden. De voedselbanken komen handen tekort. Het aantal daklozen is de afgelopen jaren verdubbeld naar 40.000. Dit is geen eigen keuze, maar een teken van een oneerlijk systeem. Iedereen krijgt tegenslagen in het leven. Je raakt je baan kwijt, je wordt ziek of je partner overlijdt. Maar niet iedereen kan zo’n tegenslag financieel opvangen. Als je in armoede zit, is er geen geld voor een onverwachte rekening.

We presenteren een plan om armoede en schulden te bestrijden.

Daarom presenten we vandaag – samen met de ChristenUnie – een plan om armoede en schulden te bestrijden. In ons plan doen we veertien concrete voorstellen om de problemen rond armoede en schulden stevig aan te pakken. Zo willen we het minimumloon en het sociaal minimum verhogen om armoede te voorkomen. Ook moet er wat ons betreft een einde komen aan de ‘cynische schuldenindustrie’ en een verbod op het kopen op afbetaling, zoals de mogelijkheid om bij te pinnen bij de Wehkamp. Daarnaast moeten we een einde maken aan het verdienmodel van het doorverkopen van schulden met winstoogmerk. En mensen met schulden moeten sneller perspectief krijgen, door bijvoorbeeld de tijd van schuldsanering in te korten tot 1,5 jaar in plaats van drie jaar.

We zijn een enorm rijk land, maar toch hebben een miljoen mensen niet genoeg geld voor de huur, boodschappen en een goede winterjas. Het kabinet doet echt veel te weinig aan deze schrijnende situatie. Het is tijd voor een alternatief dat uitgaat van vertrouwen in plaats van wantrouwen. Zodat ook Sara weer vooruit kan. Want armoede is geen keuze.

Ons offensief tegen armoede en schulden